لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

هدف پژوهش حاضر تعیین تأثیر مهارت های روان شناختی بر عملکرد ورزشی بازیکنان بود. از هشت تیم لیگ برتر فوتسال تهران در سال 1391، دو تیم به روش نمونه گیری تصادفی در گروه های آزمایشی و کنترل قرار گرفتند. پیش آزمون به روش مشاهده (فیلم) و تجزیه و تحلیل براساس چک لیست سنجش عملکرد ورزشی تلول و همکاران (2006) از ورزشکاران گرفته شد. برنامة مهارت های روان شناختی در 30 جلسه به گروه آزمایشی آموزش داده شد که شامل راهبردهای هدف گزینی، آرام سازی، تصویرسازی، کنترل توجه و خودگفتاری بود. پس آزمون، بعد از چهار ماه مداخله و آزمون پیگیری، دو ماه بعد برگزار شد. داده ها با آزمون یک راهة آنکوا بررسی شدند. نتایج نشان داد که تمرین مهارت های روان شناختی به طور معناداری باعث بهبود سطح کیفی اجرا در عملکرد ورزشی پاس، شوت، گرفتن، حفظ و کنترل توپ در بازیکنان فوتسال زن می شود و اثر مداخله های روان شناختی نه تنها در پس آزمون، بلکه در آزمون پیگیری نیز معنادار است.

مقدمه: تمرینات فیفا 11 + یک برنامه گرم کردن جهت پیشگیری از آسیب های ورزشی می باشد و می تواند منجر به بهبود عملکرد ورزشی شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرینات 11+ بر آمادگی جسمانی زنان دانشگاهی بود.   روش شناسی: در این مطالعه نیمه تجربی 15 نفر از والیبالیست های زن دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت به عنوان نمونه آماری انتخاب و بر اساس قدرت اندام تحتانی در دو گروه 7 نفره تمرینات 11 + و 8 نفره کنترل قرار گرفتند. گروه تمرینات 11 + به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و هر جلسه 20 دقیقه تمرینات ورزشی فیفا 11+ را انجام دادند. گروه کنترل در طول این مدت فقط برنامه گرم کردن معمول خود را داشتند. قبل از شروع تمرینات و 24 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی قدرت اندام تحتانی با استفاده از تنسیومتر، پرش افقی سارجنت، تعادل ایستا و تعادل پویا توسط مینی ترامپولین اندازه گیری شد. جهت بررسی تجزیه و تحلیل یافته ها از آزمون های آماری کالموگروف- اسمیرنوف، t مستقل و وابسته استفاده شد (05/0≥p).   یافته ها: قدرت اندام تحتانی در گروه تمرین (001/0=p) و گروه کنترل (001/0=p) در پس آزمون به طور معنی داری نسبت به پیش آزمون افزایش یافته است، درحالیکه تفاوت معنی داری در تغییرات قدرت اندام تحتانی بین دو گروه وجود نداشت (60/0=p). پرش طول در گروه تمرین  در پس آزمون به طور معنی داری نسبت به پیش آزمون افزایش یافته است (001/0=p). درحالیکه تفاوت معنی داری در میزان پرش طول پیش آزمون و پس آزمون گروه کنترل (38/0=p) و تغییرات پرش طول در دو گروه (52/0=p) وجود نداشت. تفاوت معنی داری در میزان تعادل پویا (63/0=p) و ایستای (63/0=p) گروه تمرین و کنترل وجود نداشت (40/0=p).   نتیجه گیری: نظر می رسد تمرینات 11 + جهت بهبود قدرت اندام تحتانی و پرش افقی در والیبالیست های زن دانشگاهی شبیه تمرینات گرم کردن سنتی موثر می باشد. اما درخصوص بهبود تعادل تاثیری ندارد، بنابراین پیشنهاد می شود تمرینات تعادلی در تمرینات 11+ گنجانده شود.  

هدف و زمینه: خستگی یکی از مهم ترین عوامل اثرگذار در بروز آسیب های ورزشی است. هدف از تحقیق حاضر، تعیین اثر خستگی عملکردی بر حس وضعیت مفصل مچ پا در زنان فوتسالیست بود. روش بررسی: در تحقیق نیمه تجربی حاضر 22 نفر از دانشجویان دختر فوتسالیست دانشگاه اصفهان با میانگین و انحراف معیار سن 8/1± 20 سال، وزن 40/2 ± 57 کیلوگرم، قد 73/5± 161 سانتی متر به صورت در دسترس انتخاب شدند. خستگی عملکردی فوتسال توسط پروتکل تعدیل شده شبه فوتبال بانگسبو ایجاد شد. حس وضعیت مفصل مچ پا توسط دستگاه ایزوکنتیک بایودکس در دو حالت اینورژن و اورژن در زاویه 15 درجه و خستگی توسط مقیاس بورگ قبل و بلافاصله پس از اجرای پروتکل خستگی اندازه گیری شد. تجزیه و تحلیل داده ها به وسیله آزمون T همبسته در سطح معناداری (05 /0P≤ ) انجام شد. یافته ها: نتایج نشان داد که پس از خستگی، میزان خطای بازیکنان در بازسازی زاویه مورد نظر به طور معناداری افزایش یافته است. براساس اطلاعات به دست آمده از مقیاس بورگ نیز میزان خستگی بازیکنان در پس آزمون (2/2± 81/17) به طور معناداری بیشتر از پیش آزمون (81/0± 7) بود (54/1 ES= و000/0P=). نتیجه گیری: خستگی باعث تغییر در حس وضعیت مفصل مچ پا می شود. در تحقیق حاضر از پروتکل خستگی شبیه سازی شده با بازی فوتسال برای ایجاد خستگی در آزمودنی ها استفاده شد. نتایج نشان داد که پس از انجام پروتکل میزان خطای حس وضعیت افزایش زیادی داشته است. بنابراین احتمال آسیب دیدگی زیاد می شود.

مقدمه: عدم تعادل بین تولید رادیکال آزاد و اجزاء سیستم دفاع آنتی اکسیدانی بدن منجر به استرس اکسیداتیو می شود. آنتی اکسیدان ها می توانند شدت التهاب را کاهش دهند. پروتئین واکنشگر C عامل التهابی است و این سوال مطرح است که آیا رزوین به عنوان یک آنتی اکسیدان می تواند سطح پروتئین واکنشگر C را در بازیکنان والیبال زن نخبه کاهش دهد؟مواد و روش ها: روش تحقیق از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون بود که در آن 20 بازیکن نخبه والیبال به طور تصادفی در دو گروه مکمل و شبه دارو تقسیم شدند. آزمودنی ها در گروه مکمل به مدت 14 روز 400 میلی گرم مکمل رزوین دریافت کردند. نمونه های خونی جهت تعیین CRP، قبل و بعد از دوره مداخله از دو گروه دریافت شد. مکمل سازی با رزوین در مرحله تمرینات اختصاصی انجام شد. CRP با کیت لاتکس به صورت کمی اندازه گیری شد.یافته های پژوهش: نتایج حاکی است که مصرف مکمل رزوین موجب کاهش معنی دار فاکتور التهابی پروتئین واکنشگر C در بازیکنان والیبال نخبه زن می شود (P<0.05). تغییرات CRP در گروه مکمل کاهش 0.37 میلی گرم بر لیتر و در گروه دارونما، افزایش 0.09 میلی گرم بر لیتر را نشان می دهد.بحث و نتیجه گیری: بر اساس یافته های مطالعه حاضر می توان پیشنهاد کرد که دریافت مکمل رزوین می تواند تولید فاکتور التهابی CRP متعاقب تمرین شدید را کاهش دهد و احتمالا به بازتوانی بهتر ورزشکار کمک می کند.